De ruimte van… Markus en Sofia – Samenwonen

Toen Markus vier maanden geleden bij Sofia introk in haar appartement in Utrecht, was de liefde groot, maar de ruimte klein. Twee complete inboedels samenvoegen op zo’n 60 vierkante meter bleek een logistieke puzzel die bijna roet in het eten gooide. “We kwamen er al snel achter dat je sommige dingen prima op Marktplaats kunt zetten, maar dat je andere dingen echt niet weg wilt doen.”

De grote samenwoon-tetris

“Ik woon hier al vier jaar met veel plezier”, vertelt Sofia. “Het is niet groot, maar ik heb het precies ingericht zoals ik wil: licht, veel planten, niet te veel prullaria. Toen besloten we dat Markus hierheen zou komen. Superleuk natuurlijk, maar toen de verhuiswagen voorreed, kreeg ik het wel even benauwd.”

Markus lacht: “Ja, ik zag Soof echt bleek wegtrekken toen ik mijn derde doos met ‘diverse kabels’ naar binnen droeg. Maar serieus: we hadden ineens alles dubbel. Twee wasmachines, twee eettafels, twee koffiezetapparaten. Dat past gewoon niet.”

Marktplaats of opslag?

Het koppel moest rigoureuze keuzes maken. “We zijn eerst heel kritisch geweest”, zegt Markus. “Mijn wasmachine was ouder, dus die ging naar de kringloop. Mijn eettafel en die standaard IKEA-kastjes hebben we op Marktplaats gezet. Dat ruimde al lekker op.”

“Maar”, vult Sofia aan, “toen bleven de ‘lastige’ spullen over. Spullen die te waardevol zijn om weg te doen, of emotionele waarde hebben. Markus heeft bijvoorbeeld een prachtige, maar enorme leren fauteuil van zijn opa. Hij zit heerlijk, maar in mijn woonkamer blokkeerde hij de looproute naar het balkon volledig. En dan was er nog zijn racefiets.”

Markus knikt schuldbewust: “Ik wilde die fiets niet in de vochtige gezamenlijke berging beneden zetten, daar is hij te duur voor. Dus stond hij in de gang. Sophie moest zich elke ochtend langs mijn stuur wringen om haar jas te pakken. Dat was… niet bevorderlijk voor de sfeer.”

De oplossing: Een externe zolder

Na twee weken leven tussen de dozen, besloten ze dat er een externe oplossing moest komen. “We weten dat we hier niet voor altijd blijven wonen,” legt Sophie uit. “Over een jaar of twee willen we misschien iets kopen dat groter is. Het voelde zonde om die mooie stoel of onze kampeerspullen nu te verkopen, om ze straks weer nieuw te moeten kopen.”

Ze kozen voor een opslagunit bij ALLSAFE in de buurt. Mark: “Voor mij was de toegankelijkheid de dealbreaker. Ik wil op zaterdagochtend mijn racefiets kunnen pakken zonder gedoe. Bij ALLSAFE kan ik gewoon met de app naar binnen, pak ik mijn fiets en ben ik weg. En in de winter liggen daar nu ook mijn winterbanden en onze skispullen.”

Rust in huis, rust in de relatie

Nu, vier maanden later, is de rust weergekeerd in het appartement. “Het klinkt misschien dramatisch,” lacht Sophie, “maar die opslagruimte heeft onze start van het samenwonen gered. Mijn huis voelt weer als een thuis in plaats van een magazijn, en Mark hoefde geen afscheid te nemen van de spullen van zijn opa.”

“Precies,” zegt Mark. “Mijn stoel staat veilig, droog en verwarmd te wachten tot we een groter huis hebben. En tot die tijd plof ik gewoon bij Sophie op de bank.”